Home >
multimedia >
BBC Persian Interviews with MEYI Scholars
From March 1-3, 2008, BBC World Service Persian broadcast a series of stories on Middle East Youth, covering issues of education, employment, and marriage. MEYI Expert Diane Singerman, MEYI Fellow/Director Navtej Dhillon, and MEYI Fellow Djavad Salehi-Isfahani were interviewed for the series.
Broadcasts are in Farsi; transcripts are available in Farsi and English.
BBC Persian Interviews with MEYI Scholars, Part 1 of 3 (MP3)
Read the Transcript: English | فارسى
BBC Persian Interviews with MEYI Scholars, Part 2 of 3 (MP3)
Read the Transcript: English | فارسى
BBC Persian Interviews with MEYI Scholars, Part 3 of 3 (MP3)
Read the Transcript: English | فارسى
Transcript (English)
Narrator: Marriage, which has been emphasized in the Islamic texts as a required duty without which one’s religious obligations are not completely fulfilled, is currently being delayed in the Middle East, in an unprecedented way. Young Muslims of the countries in this region have to stay single for different reasons, especially the economic problems. According to Diane Singerman, a professor at American University, this keeps their life in a state of waithood and prevents them from the transition to adulthood.
Singerman: In the Islamic world, the idea is that marriage is largely universal, that marriage also defines adulthood. The individual is only considered an adult and can fully participate in the society and have control over her life when she marries. This is when the youth of the extended families can begin their independence.
Narrator: But, this increase in the age of marriage also affects other aspects of the young people’s lives.
Singerman: Sexuality is tied to marriage, or sexuality is housed in marriage; the delay in marriage doesn’t matter. In fact, in most parts of the world, the age of marriage for women has increased. But one of the problems is the age difference. In the Middle East, it is very common for older men to marry younger women. Of course, this age gap has decreased now, it is not 15 years anymore, but it is 10 or 5 years. One of the reasons for this age difference is that women want to see how the men will turn out. Another is that financially, men need a longer time to be able to afford the costs of marriage.
Narrator: As Djavad Salehi Isfahani, a professor in Economics at Virginia Tech University, explains, another important problem is the lack of mutual trust.
Salehi Isfahani: Parents whose daughter is going to marry a young man have more confidence that this young man can make a good and comfortable life for their daughter if he has a good job and a good house. But, if he does not have a job or a house of his own, even though he might have a bright future, the lack of trust makes them to have more expectations. They may expect him to spend a fortune before the marriage or for example, ask for a high bride-price. This high bride-price is in fact a kind of insurance for them.
Narrator: In Iran, during the first years after the revolution, the birth rate increased abruptly, an increase which also suddenly stopped. Since women usually marry men who are somewhat older, the number of women and men who are in the marriage age is disproportional.
Salehi Isfahani: We observe that for example, in the age group of 20 to 24, there are 4.5 million women. If they want to marry men of about 5 years older than themselves, there are only 3 million men in that higher age group. So you have about 1 million women who cannot find any man in that higher age group.
Narrator: But this is not a new phenomenon.
Salehi Isfahani: This also happened in the 70s when there was a 30% shortage of men.
Narrator: According to the experts, this trend will be reversed in a few years and the society will face a shortage of women at that time.
PART 2:
Narrator: The wedding ceremony, which is perhaps one of the most memorable moments of everybody’s life, devours the income and savings of years or even decades of the families in the Middle East. These huge marriage costs, in the countries of the region, have major social, economical, and political consequences. Diane Singerman, a professor of political science at American University, mentions that the conditions and norms of the western countries are different from the Middle Eastern countries in this respect.
Singerman: In the United States, when we have kids, we start saving for their college costs because the tuitions are very high even though we have student loans and public universities. But, in the Middle East, people start saving for marriage costs immediately after having kids.
Narrator: Diane Singerman, who has studied 8000 Egyptian families, says that for example in this country, the cost of a marriage is $6000.
Singerman: One third is for buying a house, as the rent may go up rapidly. So, there is a tremendous pressure on men for buying a house. One third goes for buying the furniture and the rest for bride-price, the wedding ceremony, and the dowry.
Narrator: Three fourths of these costs are paid by the groom’s family and the rest by the bride’s. Studies show that marriage with close relatives – which unlike the western countries, is very common in the Middle East – is 25% less expensive, because there is more trust between these families and they agree more easily on the amount of the bride-price and the dowry. Moreover, marriage with foreign women is also less costly. The Arab citizens that marry women from Europe, U.S, or Asia are less likely to be under debt because the foreign women have less expectation.
Singerman: The model in America and in Europe probably is really the reverse. The model is: when you get married you get to make your economic future together. The expectation is that the young couple start a simple life and get richer when they get older and change their house. But in Egypt, you live all your life in the same house in which you married.
Narrator: Djavad Salehi Isfahani, a professor at Virginia Tech University, who has done numerous studies on the employment of the youth in the Middle East, notes that the marriage problem is related to larger issues such as the consequences of globalization.
Salehi Isfahani: In the past, those who were at least educated had a government job that could be used as insurance for the economic future of the new household. Nowadays, this has become much less possible, as the percentage of government jobs dropped significantly while jobs in private sector do not provide the same insurance and security. Social and economic structures should change in order to adapt themselves to this new situation – the globalization phenomenon. This process is happening very slowly in the Middle East.
Narrator: The rise in the age of marriage is accompanied with the increase in Islamism, especially in countries like Egypt. This, in fact, has made some people to believe that remaining single causes the youth to be more attracted toward religious principles. But Mr. Salehi says that there is no relation between these two.
Salehi Isfahani: I am not sure about this story to be totally true even for Egypt, since no study has been done about it. The political affiliations in Egypt may be related to, for instance, the political differences that young people have with their government, or the actions of the US government in the Middle East. Relating all these directly to the problems of youth is not scientific, especially that we do not see such phenomenon in Iran. In Iran, most of what is seen as unruliness of young people is different from Egypt. Many Iranian youth become addicted to drugs. In Iran, particularly, the sharp edge of these problems could be found in addiction.
Narrator: Experts believe that to prevent and combat this unruliness, we should first change the educational system of Middle Eastern countries and adapt it to the necessities of today’s globalized world in order that young people could have more success in finding jobs and may also be able to marry earlier.
Narrator: All over the world, parents invest a lot of money and energy, so that their children can build a bright future by having the best of education. But studies that have been done on the educational textbooks of Middle Eastern countries show that their education has little relation with today’s needs of this globalized world. The educational system of the region is not based on creativity and teamwork, but on memorization of facts and individual competition. Djavad Salehi Isfahani, a professor of economics in Virginia Tech and a Visiting Fellow at the Brookings Institution, explains that in this educational system, skills that are necessary for success in the modern world are not emphasized.
Salehi Isfahani: English skills – speaking and writing – are quite important. Even writing in Farsi (Persian) is very important. Every business related task requires some kind of writing and we neither teach it correctly, nor test it in Iran. In the national college entrance examination, there is no section for testing writing skills. There are also other skills that are related to the personalities of the individuals, such as teamwork skills. The whole educational system is not rewarding the teamwork skills as it makes the students busy with competition rather than cooperation and teamwork. But in the production sector, competition among workers is damaging and it is the cooperation among people that makes a company or a team more productive.
Narrator: The educational system of Middle Eastern countries which has dominated the region for decades is based on employment in the government/public sector. But with the growth of private sector, this system is changing. Navtej Dhillon, Fellow at the Brookings Institution:
Navtej Dhillon: Because in the old days, the government said ‘if you are a college graduate, we will give you a life long job’, people entered the college with this incentive in mind that they are going to win a lottery ticket for a government job. But this lottery ticket does not exist anymore.
Narrator: Experts say that youth in the Middle East should be looking for skills and knowledge rather than a permanent job.
Salehi Isfahani: If you look at the developed countries, young people are not expecting that the first job they get will be their last job. In the first years after their graduation, they change jobs several times but they have one fixed attitude [in their lives]: what skill or profession they are working in, and what skills they learn from each job. We are trying to find a way, through government economic policies and structural change, to create this culture in the Middle East that young people look for skills, professions and knowledge rather than a [permanent] job. This is related to the issue of education.
Narrator: The current conditions have led to a situation in which, as Navtej Dhillon says, everybody is a loser.
Navtej Dhillon: Because the governments invest a lot [on education] but get little results, and parents also spend a lot of energy and resources [on their children], but their hope fades, and the same is true for students and the youth, they are the big losers in this game.
Narrator: The young population of Middle Eastern countries is a double-edged sword that may become a huge crisis for these societies, if not managed efficiently.
Dhillon: For every person who is not working, that is, one who is under 15 or over 65 years old, there are 2 persons of working age. This is a very good situation, as by planning you can build a strong foundation for the country. But the reality is that, today, in the region, 2 people work to provide a living for 5 others who do not work. If this great opportunity, that is, the population potential which countries like Egypt and Iran have, is lost, these countries will be in a bad situation, because this large population will age while no development is achieved.
فارسى
گوینده: ازدواج که در متون اسلامی به عنوان وظیفه ای شرعی برای تکمیل دین مورد تـأکید قرار گرفته، امروز به طور کم سابقه ای در خاورمیانه به تأخیر افتاده است. جوانان مسلمان کشورهای منطقه به دلایل گوناگون، به خصوص مشکلات اقتصادی، مجبور می شوند سالها در تجرد بمانند. تجردی که به گفته دایان سینگِرمَن، استاد دانشگاه مریلند، زندگی آنها را در حال انتظار نگه می دارد و مانع از گزارشان به بزرگسالی می شود.
سینگرمن: در دنیای اسلام ازدواج پدیده ای عام است. ازدواج معرف بزرگسالی است. فرد وقتی بزرگسال محسوب می شود، وقتی مشارکت کامل در جامعه می تواند داشته باشد و کنترل زندگیش را به دست بگیرد که ازدواج کند. این مرحله ای است که جوان ها در درون خانوادۀ گسترده، استقلال خودشان را آغاز می کنند.
گوینده: اما این بالارفتن سن ازدواج، سایر ابعاد زندگی جوانان را نیز تحت تأثیر قرار می دهد.
سینگرمن: سکسوالیته یا جنسیت به ازدواج مرتبط است و در چهارچوب ازدواج صورت می گیرد. تأخیردر ازدواج مهم نیست. در واقع در بیشتر جاهای دنیا سن ازدواج به خصوص برای زنها افزایش یافته است. اما یکی دیگر از مشکلات تفاوت سنی است. در خاورمیانه این بسیارشایع است که مردان مسن تر با زنان جوان تر ازدواج می کنند. البته تفاوت سنی کمتر شده و دیگر پانزده سال نیست، اما ده یا پنج سال است. این اختلاف سنی یکی به این علت است که زنها می خواهند ببینند مردها چطور از آب درمی آیند، یکی هم برای این است که از نظر مالی مردها نیاز به زمان زیادی برای تأمین هزینه ازدواج دارند.
گوینده: به گفته جواد صالحی اصفهانی، استاد اقتصاد دانشگاه ویرجینیا تک، یکی دیگر از موانع اصلی، عدم اعتماد متقابل است.
صالحی: خانواده ای که می خواهند دخترشان را به ازدواج پسری در بیاورند، اگر آن پسر یک شغل خوب و یک خانه خوب داشته باشه، اینها ممکن است که اعتماد بیشتری داشته باشند که آن جوان می تواند برای دخترشان زندگی مرفهی را آماده کند. ولی اگر او شغل نداشته باشد یا از خودش خانه نداشته باشد ولو اینکه آینده درخشانی داشته باشد، این عدم اعتماد باعث می شود که برای مثال خانواده دختر از او بخواهند که قبل از ازدواج مقدار زیادی هزینه کند، مثلاً تقاضای مهریۀ خیلی بالا داشته باشند که مهریه بالا در واقع یک نوع بیمه است.
گوینده: در ایران در نخستین سالهای پس از انقلاب نرخ باروری به طور ناگهانی افزایش یافت. افزایشی که به طور ناگهانی هم متوقف شد. از آنجایی که دختران معمولاً با پسرانی ازدواج می کنند که قدری مُسن تر هستند، هم اکنون تناسبی بین تعداد دختران وپسرانی که در سن ازدواج هستند وجود ندارد.
صا لحی: می بینیم که فرض کنید در گروه سنی٢٠تا٢٤ساله، چهار ونیم میلیون زن هستند. اگراینها بخواهند با مردانی که حدود ٥ سال بزرگتر از خودشان هستند ازدواج کنند، تقریباً حدود سه و نیم میلیون مرد در این گروه سنی بالاتر هستند. یعنی حدود یک میلیون زن هستند که مردی در آن گروه سنی برایشان پیدا نمی شود.
گوینده: اما البته این پدیده جدیدی نیست.
صا لحی: در دهه هفتاد میلادی هم همین پدیده وجود داشت و حدود سی درصد کمبود مرد بوده است.
گوینده: به گفته کارشناسان این روند طی چند سال آینده برعکس خواهد شد و این بار جامعه با کمبود مرد [زن] مواجه خواهد شد.
گوینده: جشن عروسی که شاید یکی از خاطره انگیزترین لحظات زندگی هر فردی باشد، سالها و گاه دهه ها درآمد و پس انداز خانواده های کشورهای خاورمیانه را می بلعد. این هزینه سرسام آور ازدواج در کشورهای منطقه، تبعات اجتماعی، اقتصادی و سیاسی عمیقی برجای می گذارد. دایان سینگرمن استاد علوم سیاسی در دانشگاه مِریلند می گوید شرایط و هنجارهای کشورهای غربی از این جهت با کشورهای خاورمیانه متفاوت است.
سینگرمن: در آمریکا وقتی ما بچه دار می شویم، شروع می کنیم به پس انداز برای هزینه دانشگاهشان، چون شهریه ها خیلی گرانند. تازه ما وام های دانشجویی و دانشگاههای دولتی هم داریم. اما در خاورمیانه مردم همین که بچۀ شان متولد می شود شروع می کنند به پس انداز پول برای هزینه ازدواج.
گوینده: دایان سینگرمن که بر روی هشت هزار خانوار مصری مطالعه کرده می گوید برای نمونه در این کشورهر ازدواج شش هزار دلار هزینه دارد.
سینگرمن: یک سومصرف خرید منزل می شود، چون کرایه خانه ممکن است به سرعت بالا برود. بنابراین فشار زیادی برای خرید خانه، برمردها است. یک سوم هم صرف اثاثیه منزل می شود و بقیه هم مهریه و جشن و جهیزیه.
گوینده: سه چهارم این هزینه ها را خانواده داماد و بقیه را خانواده عروس تقبل می کند. بررسی ها نشان می دهد که ازدواج با بستگان نزدیک که بر خلاف کشورهای غربی درخاورمیانه بسیار رایج است، ٪٢٥ ارزان تر است. چون طرفین به یکدیگر اعتماد عمیق تری دارند و بر سر مهریه و جهیزیه توافق بیشتری می کنند. علاوه براین، ازدواج با زنان خارجی نیزارزان تر است. شهروندان عرب که همسرانی از اروپا، آمریکا و یا آسیا اختیار می کنند کمتر زیر بار قرض می روند، چون زنان خارجی انتظارات پایین تری دارند.
سینگرمن: مدل آمریکا و احتمالاً اروپا برعکس است. شما هرجا ازدواج می کنید، آیندۀ اقتصادی تان را با هم بنا می کنید. همه انتظار دارند که جوان ها زندگی ساده ای را شروع کنند و با مُسن تر شدن پولدار شوند و منزلشان را عوض کنند. اما درمصر، شما درهمان خانه ای که ازدواج می کنید، تا آخر عمر می مانید.
گوینده: جواد صالحی اصفهانی، استاد دانشگاه ویرجینیا تک که مطالعات زیادی در زمینه اشتغال جوانان در خاورمیانه انجام داده، می گوید مشکل ازدواج با مسایل بزرگ تر، یعنی تبعات جهانی شدن مرتبط است.
صالحی: قبلاً کسانی که حداقل تحصیل کرده بودند، شغلهای دولتی داشتند و می توانستند آن را به یک نوع بیمه برای آیندۀ اقتصادی خانوادۀ جدید تبدیل کنند. الان، امکان این امرخیلی خیلی کمتر شده، درصد شغلهای دولتی خیلی خیلی پایین آمده و شغلهای بخش خصوصی آن گونه امنیت را ندارند. ساختارهای اجتماعی و اقتصادی باید یک مقدار تغییر کنند، تا خودشان را با این وضعیت جدید پدیدۀ جهانی شدن تطبیق دهند. این پروسه درخاورمیانه خیلی به کندی درحال انجام است.
گوینده: بالارفتن سن ازدواج، همراه شده با افزایش اسلام گرایی در خاورمیانه، به خصوص درکشورهایی نظیر مصر. این مسأله موجب شده که برخی گمان کنند تجرد جوانان موجب رشد گرایشهای مذهبی می شود. اما آقای صالحی می گوید رابطه ای بین این دو برقرار نیست.
صالحی: من این را مطمین نیستم حتی درمصرهم آن قدردرست باشد. به خاطراین که هیچ مطالعه ای دراین مورد نشده و ممکن است، فرضاً گرایشهای سیاسی درمصر، به اختلافات سیاسی که جوانها با دولتشان دارند و یا به رفتاری که آمریکا درخاورمیانه دارد، مربوط بشود. این چیزها را مسقیماً به مسایل جوانها مربوط کردن به آن صورت علمی نیست و به خصوص این که درایران، ما چنین پدیده ای را به آن صورت نمی بینیم. خیلی ازچیزی که به عنوان عصیان گری درجوانها است، درایران با مصرفرق می کند. خیلی ازجوانهای ایرانی به اعتیاد روی آوردند، مخصوصاً این که درایران شاید آنجایی که ما لبۀ تیزاین مشکلات را می بینیم، دراعتیاد است.
گوینده: کارشناسان معتقدند برای مقابله و پیشگیری ازاین نوع عصیان گری ها نخست باید نظام آموزشی کشورهای خاورمیانه راتغییرداد و آن رامتناسب با دنیای امروز جهانی شده کرد، تا به این ترتیب جوانان بتوانند موفقیت بیشتری در یافتن شغل کسب کنند و شاید زودترهم بتوانند ازدواج کنند.
گوینده: در همه جای دنیا پدر و مادرها انرژی و سرمایه زیادی صرف می کنند، تا فرزندانشان با برخورداری از بهترین تحصیلات، سنگ بنای آینده ای درخشان را بگذارند. اما پژوهشهایی که در متون درسی کشورهای خاورمیانه انجام شده، نشان می دهد که محتوای آموزش وپرورش تناسبی بانیازهای دنیای جهانی شدۀ امروزندارد. نظام آموزشی منطقه مبتنی برتفکرخلاق وکارهای جمعی نیست. بلکه براساس محفوضات و رقابتهای فردی است.
جواد صالحی، استاد دانشگاه ویرجینیا تک و کارشناس موسسۀ بروکینگز در واشنگتن، می گوید دراین نظام آموزشی، بر فنونی که برای موفقیت دردنیای مدرن لازم است، تاکید نمی شود.
صالحی: زبان انگلیسی، صحبت کردن و نوشتن به زبان انگلیسی خیلی مهم است. نوشتن به فارسی، خیلی مهم است. الان تمام کارهای تجاری احتیاج به یک نوع نوشتن دارد و ما در ایران نوشتن را نه درست تدریس می کنیم و نه آزمایش می کنیم. در کنکور، شما چیزی به نام فن نوشتن ندارید. خیلی ازفنون دیگربه شخصیت افراد مربوط می شود، مثل کارکردن با بقیه، یا این که چقدرکارهای تیمی می توانند بکنند. اصلاً تمام سیستم آموزشی ایران حس کارهای تیمی را درجوانها کم می کند و بیشترآنها دررقابت هستند تا درحال کار گروهی و کار جمعی. ولی در بخش تولید، رقابت بین افراد مخرب است و این همکاری بین افراد است که باعث می شود آن شرکت، آن گروه تیمی، مولدتر باشد.
گوینده: نظام آموزشی کشورهای خاورمیانه براساس سیستم اشتغال دولتی است که برای دهه ها دراین منطقه حاکم بوده، اما با افزایش نقش بخش خصوصی، این سیستم نیز درحال تغییراست. ناوتِج دیلِن، مدیر پروژه جوانان خاورمیانه درمؤسسۀ بروکینگز:
دیلن: چون درگذشته دولت می گفت اگر شما از دانشگاه فارغ التحصیل شوید، ما به شما کار دايم تا آخرعمر می دهیم. این باعث می شد که مردم با این ذهنیت و انگیزه وارد دانشگاه شوند که قراراست بلیط بخت آزمایی یک کار دولتی را بگیرند. اما دیگر چنین بلیط بخت آزمایی وجود ندارد.
گوینده: به گفته کارشناسان، جوانان خاورمیانه به جای یک شغل دایم، باید به دنبال کسب فن ودانش باشند.
صالحی: شما اگر به کشورهای پیشرفته نگاه کنید، جوانان کمترفکر این هستند که شغل اولی که می گیرند، آخرین شغلی باشد که پیدا می کنند. جوانان معمولاً درچند سال اول بعد ازتحصیلشان، چندین بار شغل عوض می کنند، ولی یک چیزثابت دارند. آن هم این است که چه فن و چه حرفه ای را دنبال می کنند واز هرشغلی چه فنهایی را کسب می کنند. ما درفکراین هستیم که به گونه ای ازطریق سیاستهای اقتصادی که دولت می آورد و تغییر ساختار، این فرهنگ درخاورمیانه ایجاد بشود، که جوانها دنبال کسب هنر،فن ودانش باشند تا دنبال شغل. این به مسأله آموزش برمی گردد.
گوینده: شرایط فعلی وضعیتی را پدید آورده که به گفته ناوتِج دیلِن، همه درآن بازنده هستند.
دیلن: چون حکومتها سرمایه گذاری زیادی می کنند، اما نتیجه کمی ازنظر تولید می گیرند. پدرومادرها هم منابع و انرژی زیادی هزینه می کنند، اما امیدشان ازبین می رود و جوانان و دانشجویان نیز همین طور، آنها دراین بازی، بازندۀ بزرگ هستند.
گوینده: جمعیت جوان کشورهای خاورمیانه شمشیر دودمی است که اگر از آن استفاده بهینه نشود، ممکن است بلای جان این جوامع شود.
دیلن: درخاورمیانه برای هر فردی که کارنمی کند، یعنی فردی که زیر١٥ سال یا بالای ٦٥ سال سن دارد، ٢ نفر در سن کار هستند. این وضعیت بسیارخوبی است، چون شما با برنامه ریزی می توانید بنیان قدرتمندی برای کشور بسازید. اما واقعیت این است که اکنون درمنطقه ٢ فرد که کار می کنند، زندگی ٥ نفر دیگررا که کار نمی کنند، می چرخانند. اگر این فرصت بزرگ، یعنی این پتانسیل جمعیتی که کشورهایی مثل مصر و ایران دارند ازدست برود، این کشورها در وضعیت بدی قرارخواهند گرفت. زیرا این حجم بزرگ جمعیت پا به سن می گذارد، بدون آن که دراین جوامع توسعه ای حاصل شده باشد.
